نگاهم باز افتاده                   به سیم پاره ی سازم

توان برد در من نیست           به این دل کهنه می بازم

درون دفتر شعرم                 فقط یک عکس چسباندم

و با آن ساز دلگیرم               برایش ساز می سازم

توان از پای من رفته            ولی در اوج رویایم

به دستم هست ، دست تو        و بی تو با تو می تازم

تمام عاشقان شاعر              و هر شاعر خودش خالق

منم عاشق ، منم شاعر          تویی خلقت و اعجازم

گلم حتی همان مجنون          که در دیوانگی تک بود

پس از یک راه طولانی        رسید آخر به آغازم

و این هم آخرین نت بود       برای عکس در دفتر

خدایا هاوش و سازش         فدای چشم شهنازم